رویه کوبی پارچه مبل

رویه کوبی پارچه مبلی

رویه کوبی به معنای اتصال قاب مبل ها به بالشتک ها، فنرها، تسمه ها و پارچه ها و چرم ها به یکدیگر است. کلمه رویه کوبی از واژه انگلیسی میانه به معنای نگهدارنده می آید. این واژه برای انواع صنایع از جمله ضنایع خانگی، اتومبیل، هواپیما و حتی قایق هم استفاده می شود و می توان در مورد لایه های رویی تشک ها هم استفاده کرد که اغلب طراحی های بسیار متنوعی دارند.

فردی که رویه کوبی می کند را مبل ساز یا رویه دوز می نامند. در رویه کوبی های سنتی از موادی مانند فنرها، موی حیوانات (اسب، گراز، گاو) ، الیاف نارگیل، کاه و یونجه، پولکی، پارچه های کتان، پنبه و غیره استفاده می شد و تمام لایه کوبی ها با دست انجام می شد. البته امروزه مبل سازان از مواد مصنوعی مانند داکرون، وینیل، فنرهای سرپنتین و غیره نیز استفاده می کنند. در میان مواد رویه کوبی پارچه ها اهمیت بسیاری دارند.

علت مهم بودن پارچه های مبلی چیست؟

پارچه ها اولین و ماندگارترین تأثیر را بر افراد می گذارند و برخلاف سایر قطعات مبل همیشه در دیدرس هستند. هنگام انتخاب پارچه ها باید به نکاتی مانند مقاومت آن در طول زمان، ماهیت پارچه، درجه بندی مارتیندل (واحد سایش) و مقاومت در برابر آتش بسیار مهم است. تمامی این عناصر تأثیر به سزایی بر ظاهر پارچه در طول زمان دارد.

در واقع می توان گفت پارجه های مبلی بزرگترین سرمایه گذاری هنگا خرید یک مبل است. اگر پارچه ای نادرست انتخاب کنید همواره در معرض ضربات و لکه ها خواهد بود که باعث ایجاد مشکل برای شما می شود. اگر در انتخاب رنگ و الگوی پارچه مبلی اشتباه کنید ، در واقع تمامی فضای اتاق را تحت تأثیر قرار داده اید.

بنابراین قبل از خرید یا انتخاب مبل و پارچه های مبلی حتماً مقاومت، سبک و راحتی آن را در نظر بگیرید. در بخش های بعدی ما به بررسی انواع پارچه های مبلی مورد استفاده در صنعت مبل سازی می پردازیم و نکاتی برای خرید یا انتخاب پارچه مبلی مناسب شما ارائه می دهیم.

تاریخچه رویه کوبی پارچه مبل

رویه کوبی پارچه مبل در دوران باستان

رویه کوبی پارچه مبل از نظر فنی به مصر باستان باز می گردد که مقبره های فرعون به مبلمان های راحتی مجهز بودند که برای هزاران سال ماندگار بوده است. مصریان باستان و معاصران رومی آنها از چنین مواردی برای خانواده های سلطنتی و افراد سرشناس اجتماعی استفاده می کردند.

در غرب، رویه کوبی به شکل امروزی به آهستگی توسعه یافته است. قبل از دهه 1500 ، مصنوعات بافته شده که به عوان ملیله شناخته می شدند، منبع اصلی عایق کاری و محافظت در برابر رطوبت و سرما بودند که به دیوار چسبانده می شوند که بعدهای روی مبلها و نیمکت ها استفاده شدند.

پارچه ها و بالشتک ها با پارچه های متفاوت نیز برای تزئین مبلمان در طول تاریخ استفاده شدند. آلمان ها استفاده از کوسن های پر شده با موی اسب را معرفی کردند که هنوز ویژگی اصلی مبلمان های رویه دار است. انگلیسی ها خزه های دریایی خشک را ترجیح می دادند.

ایتالیایی ها پشتی های صندلی و دسته ها را در طول دوره رنسانس معرفی کردند که صندلی های رویه دار نیز در این دوران بودند و اما تا این زمان رایج نبودند. مبل ها با بالشتک های نشیمنگاهی نیز در این دوران به وجود امدند.

رویه کوبی مبل در قرون وسطی

در قرون وسطی طراحان داخلی به سمت راحت تر کردن مبل ها تمایل یافتند و رویه کوبی ها نقش مهمی در دکوراسیون داخلی ایفا می کرد. در این دوران دکوراسیون خانگی عمدتاً از مبل های نرم (مبل های شناخته شده امروزی) تشکیل می شد و تسمه های چرمی برای صندلی ها و زیرپایی ها استفاده می شد. در این دوران روکش های تزئینی پیچیده ای وجود داشت که شروع بدیهی مبلمان های پارچه ای و رویه دار می باشد.

رویه کوبی پارچه مبل در قرن هفدهم

با آغاز قرن هفدهم صندلی دارای بالشتک هایی شدند و این نوع از رویه کوبی پارچه مبل از انواع پایه آن محسوب می شود. انواع مواد از جمله خاک اره، چر، موی اسب، گوزن و بز در این بالشتک ها استفاده می شد. بالشتک های پر شده توسط پارچه ها و میخ های زینتی روی قاب چوبی محکم می شوند. این شکل باعث ایجاد گنبدی ساده و راحت روی نشیمنگاه صندلی می شد.

در اواخر قرن هفدهم رویه دوزان و مبل سازان شروع به توسعه تکنیک هایی برای توزیع و شکل دهی بهتر بالشتک ها کردند. به عنوان مقال از موهای اسب فر شده برای پر کردن بالشتک ها استفاده می کردند چرا که به وسیله تکنیک های سراجی به راحتی در محل مورد نظر محکم می شدند. در سطح پایه، کون ها با استفاده از پیوند های بافتی و پرزدار پایدارتر می شدند و در جلوی صندلی لبه هایی قرار می دادند تا در صورت نیاز بتوانند با مواد بیشتر و شکل دهی بهتر از آنها استفاده کنند.

رویه کوبی پارچه مبل در قرن هجدهم و بعد

آنچه امروزه به عنوان شکل ها و تکنیک های رویه کوبی کلاسیک می شناسیم در قرن هجدهم شکوفا شد. قاب ها با خطوط ظریف و متناسب با رویه های اعمال شده همسان می شدند.امروزه دانش فنی رویه کوبی پارچه مبل به معنی کنتل کردن خطوط راست و شیب دار به منظور ایجاد سطوح جدیدی از راحتی و ایجاد ظرافتی ساده است.

در این قرن بعد ها برای پوشاندن کل مبل از قطعات کتان یا پارچه ای استفاده ش که به چارچوب مبل متصل می شدند. در دوران ویکتوریا مد های شیک و بسیار راحتی توسعه یافتند که به دلیل وجود تکنیک های تولید انبوه، مبلمان های پارچه ای به مقادیر زیاد و برای تمامی بخش های جامعه در دسترس بود.

 به دلیل وجود فنرهای استیلی با کیفیت و همچنین توسعه تکنیک های نوارکوبی برای محکم ساختن پارچه روی نشیمنگاه، بخش پستی و دسته ها، شکل های کاملاً مستقلی ایجاد شدند. در این دوره پر کردن کوسن ها و بالشتک ها پیچیده تر شد و لبه ها بیشتر به شکل گرد شدند و پارچه ها به با دکمه به بخش های زیرین متصل می شدند.