تاریخچه مبل – روم باستان تا قرون وسطی

تاریخچه مبل ! شاید برای شما نیز جالب باشد مبلمان از چه زمانی مورد استفاده قرار گرفت. هدف این مقاله آشنایی شما با تاریخچه مبل از دوران روم باستان تا قرون وسطی است.

تاریخچه مبل روم باستان

مبل های رومی از نظر ساختار و شکل به شدت بر پایه مبلمان یونانی بود. روم به تدریج یونان را به عنوان فرهنگ اصلی اروپا شناخت که سرانجام باعث شد در 146 پیش از میلاد یونان تبدیل به استانی در روم شود . بنابراین روم تولید و توزیع مبل یونانی را به دست گرفت و مرز بین این دو از بین رفت. رومی ها نوآوری های محدودی نسبت به یونانی ها داشتند و توانستند سبک خاص خود را نشان دهند.

مبل های رومی عمدتاً از چوب، فلز و سنگ هایی از جمله مرمر و آهک ساخته شده بود. از جمله چوب های مورد استفاده در ساخت مبل می توان به افرا، مرکبات، راش، بلوط و چوب هولی است. برخی چوب های وارداتی مانند ساتین برای تزئین استفاده می شد.

رایج ترین فلز مورد استفاده برنز بوده که معمولاً به عنوان بالش روی نیمکت ها یا چهارپایه های فلزی وجود داشت. مشابه با یونانی ها، رومی ها نیز از پرچ ها، زبانه ها، ریل ها و چسب برای چسباندن قطعات به یکدیگر استفاده می کردند.

صندلی های رومی از مدل های یونانی شکل گرفته بود. صندلی های سلطنتی یونانی تبدیل به صندلی هایی با دسته های کوچک همراه با یک بخش پشتی محکم یک تکه شده بودند که پایه های مستطیلی یا نیم دایره داشتند. این دسته ها اغلب حصیری، چوبی یا سنگی بودند. کلیسموس یونانی ساختاری سنگین تر به خود گرفت و رومی ها آن را کرسی نامیدند.

میز و عسلی دوران روم باستان

رومی ها یک نوع عسلی تزئینی را ساختند که اغلب از برنز ساخته می شد. این عسلی چهار پایه منحنی داشت که با کتیبه هایی تزئین شده بود. عسلی های تا شو، با پایه های متقاطع معمولاً توسط مقامات و خانواده های رومی استفاده می شد.

میزها رومی به شکل دایره ای و مستطیلی بودند که سه پایه یا چهار پایه داشتند. میزهای گرد با پایه های به شکل حیوان از قرن چهارم قبل از میلاد در روم بسیار محبوب شدند. به نظر می رسد استفاده از چوب مرکبات و پوشش کیمرجین بسیار مورد علاقه بوده است. البته میزهایی از جنس مرمر با سرهای زیبای حک شده از شیرها و پلنگ ها نیز یافت شده است. نوع دیگری از میزهای کوچکتر نیز ساخته می شدند که گرد یا مستطیل بوده و تنها یک پایه مرکزی داشتند.

تاریخچه مبل دوران قرون وسطی

دوران قرون وسطی به دو دوره اوایل قرون وسطی و اواخر قرون وسطی تقسیم می شود که در ادامه بحث تاریخچه مبل در این دوران به بحث در مورد آنها می پردازیم.

مبل در اوایل قرون وسطی

پس از سقوط امپراطوری روم در طول قرن های چهارم و پنجم، اروپا به دوره ای وارد شد که مبلمان کمی مورد استفاده قرار می گرفت که از جمله انها می توان به وسایل ابتدایی مانند صندلی، عسلی، نیمکت ها و صندوق ها اشاره کرد. این دوران ساخت مبلمان کاهش چشمگیری داشت و این کاهش تا دوره رنسانش به چشم می خورد.

اما شواهدی از ساخت تعداد کمی مبلمان نیز در اوایل قرون وسطی به چشم می خورد که نشان از استفاده از تراشکاری برای ساخت صندلی ها، عسلی ها و نیمکت ها داشت و به نظر می رسید این روش در سراسر اروپا تا شمال اسکاندیناوی نیز شناخته شده بود. یک شعر انگلوساکسونی که مشاهدات اقتصادی از اقتصاد داخلی غرب اروپا در قرن هفتم را بیان کرده نشان می دهد هیچ مبل خاصی در آن دوران به غیر از نیمکت ها و سایر انواع صندلی ها در این دوران وجود نداشته است.

تاریخچه مبل اواخر دوران قرون وسطی

اگر بخواهیم درباره تاریخچه مبل در اواخر قرون وسطی صحبت کنید باید بگوییم که در قرن های چهاردهم و پانزدهم پیشرفت های بسیاری در زمینه ساخت و طراحی مبل در سراسر اروپا وجود داشته است و انواع کمدهای جدید، صندوق ها با محفظه، انواع میزها به آهستگی تکامل یافتند. اکثر مبل های های تولید شده به راحتی قابل حمل بودند. نجیب زاده ای که بیش از یک خانه داشت معمولاً تنها یک مجموعه از مبلمان را خریداری می کرد و با خود از خانه ای به خانه دیگر می برد. هرچیزی که قابل حرکت بود از جمله قفل روی درها و اتصالات پنجره ها ، از خانه ای به خانه دیگر حمل می شد.

مبل به اندازه ای کم و اندک بودند که هر شخص مهمانی می توانست تخت و سایر وسایل ضروری را با خود ببرد. این شرایط تأثیر مضاعفی بر مبلمان قرون وسطایی داشت و طراحی مبلمان را تحت تأثیر بسیاری قرار داد. صندلی ها و عسلی های تاشو، میزهای قابل حمل  و تخت خواب ها با چارچوب قابل جمع آوری در این دوران معمول بودند.

مبل در خانه های مذهبی

خانه های مذهبی از این قاعده مستثنی نبودند و بهترین مبلمان این دوران برای استفاده در کلیساها و صومعه ها ساخته شدند و بیشتر ایده ها و تحولاتی که بعدها به راحتی خانه های اروپایی اضافه شد از این زمان منشأ گرفته است. از نمونه های مبلمان مورد استفاده در کلیساها می توان به مبلمان مخصوص خواندن و نوشتن مانند تریبون ها و میزها اشاره کرد که در ساخت آنها نبوغ خاصی اجرا شده بود.

در طول قرون وسطی و در قرن های شانزدهم و هفدهم، هنوز هم تولید انواع مبلمان بسیار اندک بود و مبلمان بیشتر متعلق به اشراف و بازرگانان ثروتمند بود. وسایل خانگی دهقانان در سراسر اروپا، حتی در اواخر قرن هجدهم طراحی خام و ساختی خشن داشته اند.

از دیگر پیشرفت های ساختاری قرن پانزدهم می توان به اضافه شدن کشوها به کمد و سایر مبلمان های ذخیره سازی و ایجاد اتصالات کارآمدتر و مرتب تر از جمله اتصالات فارسی بر، مادگی زبانه و زبانه ها اشاره کرد. قاب ها معمولاً با یک پوشش کتان تزئین شده بودند. این پوشش های کتان به طور گسترده ای در شمال فرانسه، فلاندر، آلمان تا شمال بالتیک، اسکاندیناوی و انگلیس استفاده می شد. پوشش های کتان در فرانسه، سرزمین های پایینی و آلمان به معنایی واضح تر و با لطافت بیشتری نسبت به انگلیس و سایر نقاط تراش خورده بودند.

تزئینات مبل ها در دوران قرون وسطی

سایر تزئینات ایجاد شده بر روی مبلمان از قرن پانزدهم رواج یافت که در آن سطوح با نقوش و موتیف های گوتیایی تزئین می شدند. در طول قرون وسطی، قطعات بسیاری از مبلمان نقاشی شده یا طلاکاری می شدند، عملی که تا دوره رنسانس ادامه یافت. صندلی ها، میزها و انواع مختلف کمدها در این دوران اغلب با پارچه های روشنی پوشیده می شدند، در حالی که صندلی ها و سایر مبلمان ها برای نشستن دارای کوسن هایی بودند.

قفسه ها در دوران قرون وسطی به شکل ابتدایی بودند و به عنوان کمد، صندوق، صندلی و اگر ضروری بود به شکل ساده میز استفاده می شدند. از این قطعات همه کاره بود که سایر انواع مبلمان از جمله کمدها و صندلی های دارای صندوق تکامل یافتند.

صندوق ها از شش تخته ساخته شده بودند که بر روی هم خم شده و با میخ به یکدیگر متصل شده بودند و غالباً با نوارهای آهنی تقویت شده بودند. نمونه هایی از این نوع صندوق به قرن سیزدهم باز می گردد که معمولاً در کلیسا ها یافت می شدند. صندوق ها تا اواخر قرن پانزدهم جزء مهم ترین قطعات مبلمان بودند که از این دوران به بعد کمدها با قواید بیشتر شروع به رقابت با صندوق ها کردند.

تاریخچه صندلی در قرون وسطی

صندلی ها در طول قرون وسطی تولید بسیار کمی داشتند و داشتن صندلی نشانی از افتخار بود و حتی خانه های بزرگ در این زمان تنها صندلی هایی برای لردها و همسرانشان داشتند.

بعد ها دو نوع اصلی از صندلی ها ساخته شد. یک نوع از این صندلی ها، صندلی تاشو با قابی شبیه به ایکس بود که از چوب و فلز ساخته شده بود. نشیمنگاه صندلی و پشت آن متشکل از نوارهای مستطیلی از پارچه های قوی یا چرم بود. در نهایت، این صندلی ها به شکل صندلی های سنگین تر تکامل یافتند.

برخی صندلی های این دوره اساساً از صندوقچه ها تکامل یافته بودند که در بسیاری موارد بخش زیرین برای انبار وسایل استفاده می شد. قاب ها این صندلی ها معمولاً با پارچه های کتان و گاهی اوقات با موتیق های گوتیک تزئین شده بودند که در بخش پشتی ، دسته ها و بخش زیرین استفاده می شدند.

بسیاری از صندلی های این دوره دارای بخش های پشتی بلندی بودند که به سایبان هایی ختم می شدند.

تاریخچه میز در دوران قرون وسطی

میزهای این دوره عمدتاً طرحی سه پایه داشتند که به شکل مستطیلی بلند بودند. در طول قرن پانزدهم، میزهای کوچکتری ساخته شدند که می توانستند به راحتی جابجا شوند. اشکال مختلفی از کمدها، کابینت ها توسعه یافتند. تمامی این مبلمان ها در واقع صندوقچه های پیشرفته دارای درب بودند که به شکل مستطیلی ساده بوده و برای کارهای تخصصی ساخته شده بودند.

کمدها، کابینت ها و بوفه ها برای نگهداری بشقاب ها و وسایل پذیرایی استفاده می شدند. البته کمدهای دیگری نیز برای نگهداری غذا و مواد روزانه ساخته شدند. در مورد کمدهای نگهداری غذا بخش های جلویی و کناری برای تهویه هوا سوراخ می شدند.

تخت خواب های قرون وسطایی، همانند تخت خواب مصری، سطحی مورب داشتند که ارتفاع بخش سر در آنها بالاتر بود. در اینجا مقاله تاریخچه مبلمان در دوران روم باستان تا قرون وسطی به پایان رسید به شما بازدید کننده گرامی پیشنهاد میکنیم برای دیدن دیگر مقالات مربوط به مبلمان به وبلاگ فروشگاه خانه چین مراجعه کنید.

با مراجعه به فروشگاه آنلاین مبل خانه چین از جدید ترین مدل های مبل دیدن فرمایید.

این مقاله توسط فروشگاه مبل خانه چین جمع آوری شده است و کپی فقط با ذکر منبع مجاز می باشد.