سبک طراحی ریل رود – طراحی به سبک راه آهنی

اگر شما هم در خانه ای قدیمی که برای رسیدن به اتاق خواب ها باید از راهرو طولانی عبور کنید به این طرح و سبک طراحی ریل رود یا راه آهنی می گویند. در ادامه بیشتر در این باره صحبت می کنیم.

سبک طراحی ریل رود (راه آهنی)

سبک طراحی ریل رود یا راه آهنی به طور معمول در ساختمان های قدیمی و سنتی یافت می شود که طرح آن متشکل از یک راهرو مرکزی می باشد که برای رسیدن به اتاق آخر باید از تمامی اتاق های عبور کنید. درست مانند عبور از واگن های قطار که به همین دلیل به این نام شهرت یافته است.

تاریخچه سبک ریل رود یا راه آهنی

طراحی آپارتمان هایی به سبک راه آهنی یا ریل رود به اواسط دهه 1800 باز می گردد که ازدحام جمعیت در شهرهای ایالات متحده بسیار بالا بود. آپارتمان های راه آهنی در اوایل قرن بیستم در خانه های مسکونی و به خصوص در مناطق شهری مانند نیویورک، سانفرانسیسکو، شیکاگو و واشنگتن دی سی استفاده می شود اما در قسمت های دیگر نیز تا حدودی از این سبک استفاده می کردند.

آپارتمان های سبک ریل رود زمانی ایجاد شد که مقررات ساختماتن سازی بیشتر بر روی بهداشت، نور، تهویه هوا و حریم خصوصی تأکید داشت. معماران و طراحان داخلی امروزه از راه حل های خلاقانه استفاده کرده اند و این سبک را برای زندگی در قرن بیست و یکم کمی بهبود بخشیده اند.

البته باید به این نکته توجه کنید این سبک در استانداردهای مدرن سبک خیلی جذابی نیست و بنابراین تمایل چندانی به استفاده از این سبک وجود ندارد. آپارتمان های راه آهنی از نظر سبکی مشابه با آپارتمان های سبک شاتگان هستند.

در آپارتمان های سبک شاتگان نیز تمامی اتاق ها به یکدیگر راه دارند و برای رسیدن به اتاق ها باید از اتاقی به اتاق دیگر بروید و تنها تفاوت سبک راه آهنی با سبک شاتگان در وجود راهروی مرکزی است که در سبک شاتگان به چشم نمی خورد. برای تزیین ورودی خانه میتوانید از مطلب راهنمای تزئین ورودی بدون راهرو استفاده کنید.

مشخصات آپارتمان های ریل رود

معمولاً در ساختمان های این سبک چند خانواده با هم زندگی می کنند و غالباً خانواده های اجاره نشین در این سبک هستند. این سبک متشکل از اتاق ها و طرح های مستطیلی بلند و باریک می باشد که به نوبه خود جلوه ای خاص دارد.

اتاق های موجود در چنین سبکی از طریق یک راهرو عمومی به یکدیگر متصل می شوند و اتاق های به وسیله طاق های تقسیم کننده یا در برخی موارد ورودی های متعدد از هم جدا می شوند. سقف های در سبک راه آهنی معمولاً بلند هستند.

تعداد کمدهای لباس در چنین سبکی بسیار اندک است و فضای ذخیره سازی کمی دارند. اتاق ها معمولاً در انتهای راهرو و به دور از تردد ها قرار دارند که تا حدودی به حفظ حریم خصوصی بر می گردد.

آشپزخانه در این سبک معمولاً در وسط راهرو قرار می گیرد و اتاق های نشیمن اغلب در جلو قرار دارند.

مزایا و معایب سبک راه آهنی

سبک آپارتمان راه آهنی یا قبل از جنگ معمولاً جذابیت، شخصیت و جزئیات ساختمان های تاریخی مانند طراحی، طاقچه ها، شومینه ها، دیوارهای آجری نمایان و درب های اصلی را دارد. از مزیت های چنین طرح هایی قیمت پایین به دلیل طراحی نامتعارف آنها است و از آنجا که معمولاً افراد تمایل کمی به چنین خانه هایی دارند در قبال مبلغی کم می توانید فضایی بزرگ را خریداری یا اجاره کنید.

با این وجود باید به این نکته توجه کنید که ایجاد حریم خصوصی در چنین فضاهایی یک چالش محسوب می شود زیرا آپارتمان های راه آهنی معمولاً برای افراد مجرد یا هم اتاقی ها یا افراد یک خانواده مناسب هستند. ممکن است چنین آپارتمان های تهویه هوای مناسب و نور طبیعی کافی نداشته باشند به خصوص اگر در میانه راهرو قرار گرفته باشند.

نکاتی برای طراحی سبک راه آهنی

برای طراحی راه آهنی سعی کنید محیط همیشه تمیز و به دور از شلوغی باشد و سعی کنید از فضاهای عمودی برای افزایش فضاهای ذخیره سازی یا حتی قرار دادن قفسه های باز استفاده کنید. برای ایجاد احساس فضایی باز بهتر است از اشیا تزئینی و مبلمان کمتری استفاده کنید.

از مبل ها و وسایلی استفاده کنید که چندمنظوره بوده و فضای کمی را اشغال می کنند. همچنین سعی کنید از میزهای تاشو در چنین سبکی استفاده کنید. سعی کنید برای جداسازی محیط از پنل های کشویی، درهای فرانسوی یا پرده استفاده کنید تا در صورت نیاز حریم خصوصی حفظ شود و در صورت نیاز به فضای باز به راحتی بتوانید تقسیم کننده ها را کنار بزنید.

برای جبران کمبود نور به خصوص در راهروها بهتر است از چراغ های دیواری و آویز استفاده کنید تا نور کافی داشته باشید. نور طبیعی موجود را با استفاده از آینه ها و وسایل فلزی به حداکثر برسانید. بهتر است آینه ها را در راهروها روبروی یکدیگر قرار دهید تا عمق و جلوه ای خاص به محیط بدهید.

سعی کنید درب های کمد ها به صورت کشویی باشند که جلوه ای بسیار عالی دارند و همچنین در فاضهای کموچک مناسب تر هستند. برای ایجاد احساسی منسجم و بزرگتر نشان دادن فضا بهتر است دیوارها، قاب ها و چارچوب ها و سقف را به رنگ خنثی و مشابه رنگ آمیزی کنید.

سعی کنید از پرده های خیلی سنگین استفاده نکنید زیرا به میزان قابل توجهی جلوی نور طبیعی را می گیرند که برای فضاهای کوچک گزینه خیلی مناسبی نیست. بهتر است براساس میزان حریم خصوصی مورد نیاز خود از پرده های سبک تر و نازک تر استفاده کنید.